Horacijaus Koklito žygis

Tema	Lotynų kalba
Tipas	Tekstas
Aprašymas	Rōmam septem rēgēs per annōs fere ducentōs quīnquāgintā regēbant. Tarquinius Superbus fuit Romanōrum rēx ultimus. Quī, perscelus imperiō potītus, cīvēs superbe et crūdeliter tractābat, ob eamque rem Romā expulsus est. Romānī in eius locurn duo consulēs creāvērunt. Ita Rōmae annō ante aeram nostram quingentēsimō nōnō respublica constitūta est.
Patalpinta	2005-08-09
Parsisiuntė	32
	Parsisiųsti6 KB

Išsamus aprašymas

Tarquinius, īrā incensus, ad Porsennam, Etruscōrum rēgem, confūgit eiusque auxilium implorāvit. Obsecūtus est precibus eius rēx et ingentem exercitum contrā Romānōs dūxit. Nunquam antea maior terror populum invāsit; tantum eō tempore Porsennae nōmen valuit. Ex agrīs in urbem demigrant; urbem ipsam saepiunt praesidiīs. Alia urbis pars mūrō, alia flūmine Tiberī tūta videbātur; sed pons sublicius, quī in Tiberī erat, hostibus iter dedisset, nisi ūnus vir inventus esset, Horatius Cocles. Is, cum hostēs repentīnum impetum in pontem fecissent, extrēmam pontis partem occupāvit et, singulēs retineris, conclamavit: ,,Vōs pontem iriterrumpite; ego impetum hostium excipiam". Inde, dum ceterī pontem interrumpēbant, ipse hostēs sustinēbat, quī, clamōrem tollentēs, undique in ūnum tela coniciēbant. Cum autem fragor pontis ruptī rem perfectam esse singnificāvisset, tum Cocles: ,,Tiberīne pater", inquit, ,,tē pie precor, haec arma et hunc mīlitem propitius tuō flūmine accipiās. Haec dīcens armātus in Tiberim sē proiēcit et, quamquam multa tela in eum coniciebantur, incoiumis ad suōs tranāvit. Cīvitas ergā tantam virtūtem grāta fuit: statua ei in Foro posita et tantum agrī datum est, quantum ūnōdie circumarāvit.
Porsenna, ubi prīmus eius conātus repulsus est, ab oppugnatiōne urbis ad obsidiōnem sē convertit. Castra in alterā rīpā Tiberis posuit et omnī modo impediēbat, ne frumentum in urbem subveherētur. I Brevī Romānī fome laborāre coepērunt. Tum Gaius Mudus, adolescens nōbilis, cui indignum videbātur, quod hostēs, saepe antea victi, tunc patriam premēbant, eam indignitātem luere constituit. Itaque, postquam ferrum intra vestem abdidit, in castra Porsennae vēnit ibīque in confertissima turbā prope regium tribūnal constitit. Stipendium tum forte mīlitibus dabātur et scrība cum rēge parī fere ornātū sedēbat. Mucius, ignōrans, uter rēx esset, illum pro rēge occīdit. Com-prchensus et ad rēgem attractus: ,,Cīvis Romānus sum", inquit, ,,Gaius Mucius appellor. Tē hostem occīdere constitui; nunc mortem oppetere parātus sum". Simul dextram manum in foculum incensum iniēcit eamque aequō animō torrēbat, velut manum puniens, quae incaede peccāverat. Rēx, mīrāculō attonitus, de sēde suā exsiluit, iuvenem ab igne amōvit domumque eum impunītum revertl iussit. Tum Mucius, quasi beneficium reddens: ,,Quoniam", inquit, ,,virtūtem honōras, rem omnem tibi aperiam. Trecentī iuvenēs contra tē coniurāvimus. Mea sors prīma fuit; ceterī, ut cuique sors ceciderit, ex ordine aderunt, quoad a nōbīs interfectus eris".
Porsenna perterritus legātos Rōrrypm mīsit et pācem petīvit. Postquam Romānī pacem accepērunt et obsidēs dedērunt, Porsenna ab urbe exercitum redūxit. Mucio prāta trans Tiberim data sunt; statua quoque ei honōris causā constitūta est.

Raktiniai žodžiai

• urbio darbai
• horacijus lyrika
• zaidimas victi